Uncharted 4: A Thief’s End İnceleme

Uncharted 4: A Thief’s End inceleme yazımda mümkün olduğunca oyununun detaylı bir değerlendirmesini yapmaya çalışacağım, umarım oyun hakkında bir fikir sunabilirim sizlere.

Uncharted ile ilk tanışmam serinin ilk oyunu olan Drake’s Fortune sayesinde olmuştu ve o zaman için oldukça etkileyici bir yapım olduğunuda hatırlatmama gerek yok sanırım.

2007 yılını baz alarak değerlendirecek olursam U:D’s F oldukça iyi görünüyor, yapımında kullanılan cell-shade grafiklerle farkını ortaya koyuyordu.

Grafiklerine ve atmosferine bayıldığın Drake’s Fortune, üzerinden 9 yıllık bir zaman diliminin geçmesine rağmen malesef oynanış dinamiklerinde bir gelişme kaydetmiyor ve bu bir nebze beni üzüyor açıkcası.

Görsellik dozajını yukarıya cekmek, motion capture’larla bizi uyutmaktan öteye gitmiyor.

Grafikler:

Uncharted 4: A Thief’s End inceleme yazımıza grafiklerle başlıyoruz. Uncharted 4: A Thief’s End oyununun mükemmel göründüğünü belirtmeliyim ama direkt olarak ”hacı ne gömdün oyunu” diyebilirsiniz.

Bunları söylüyorum, çünkü 10 yılda iki farklı oyundan aldığım tat hemen hemen aynı olunca bunları yazma ihtiyacı hissediyorum ister istemez.

Keza Tomb Raider‘ın erkek kardeşi diyebileceğimiz Uncharted, Tomb Raider serisinin ısrarla terk etmeye çalıştığı oynanış sistemine sıkı sıkıya sarılmış durumda.

Prince of Persia ve Tomb Raider Serisi‘nin ”atla zıpla, atla zıpla x 1000 = sıkıntı” formülünü sadece mükemmelleştirilmiş grafikler eşliğinde yaptığınızda fark ettiğimiz, sadece sıkılma eşiğimize ”artı 1000 zıplama daha” eklemiş olmamız.

Ancak Uncharted elbetteki bundan ibaret değil ve bu söylediklerim belki de kişisel eleştiriden başka bir şey de değil.

Oynanış:

Drake abimizle açık denizde fırtınaya ve peşimizdeki hucum botlara karşı verdiğimiz mücadele ile başladığımız oyunumuzda, hücum botlardan birisinin bizi bordalamasıyla dağıldığımız o sahnenin ardından, kendimizi küçüklüğümüze dönmüş ve büyümekte olduğumuz yetiştirme yurdunda cezaya bırakılmış vaziyette buluyoruz.

Denizdeki savaşımız sırasında görselliği körüklerken hafif hafif S.O.S veren fps’miz moralimi bozsa da, yetimhane atmosferinde bizimle bütün şevkatiyle ilgilenmeye çalışan rahibe annemizin ve küçük Nathan‘ımızın yüzündeki gerçekçi duygu değişimleri beni çok etkiledi.

Bir oyunda ancak bu kadar iyi yansıtılabilecek Hollywood ayarında duygu aktarımları, Uncharted 4‘ün oldukça başarılı olduğu bir olgu olarak karşımıza çıkmış.

8.4

Uncharted: The Nathan Drake Collection İnceleme

Uncharted: The Nathan Drake Collection inceleme yazımızla yine birlikteyiz. Uncharted 2: Among Thieves her şeyi ...

Devamı...

Hikaye:

Uncharted 4: A Thief’s End inceleme yazımızın bu bölümünde hikayeden bahsedeceğiz. Gerçektende bu tarz oyunlarda senaryonun öneminin hepimiz farkındayız. Ancak senaryodan ziyade bunu oyuncuya yansıtış biçimi daha önemli kanımca.

Oyunun senaryosunu oyuncuya bu kadar iyi geçirebilen çok az yapım var ve elle sayılabilecek kadarda az.

Hatta söyleyeyim; Hitman Serisi, belki biraz Farcry ve Crysis Serisi ve bundan yıllar önce oynadığım Indigo Prophecy: Fahrenheit adlı yapımlarda farkına vardığım bu teknik bu oyunda da mevcut. Ne mi bu teknik?

Senaryo sırasında oyundan çıkmadan, oyunun içinde kalarak senaryoya dahil olduğumuz oyun yapım tekniği. Mesela buraya MGS‘yi eklemedim (senaryo baz alındıgında ilk eklenecek oyunlardan olmasına rağmen).

Nedeni sinematikler sırasında oyunun duruyor oluşu ve ”skip” demeden oyuna devam edemeyişimiz. Ancak Uncharted 4 bunun dozajını o kadar güzel ayarlıyor ki sıkılmadan izliyor ve oyundan da kopmuyoruz.

Bazı noktalarda bizimde dahil olmamızı sağlayarak hikayeyi çok daha iyi yakalamamızı da sağlamış oluyor ve bu bence dahiyane bir tarz. Gerçekten bir filmi oynamak bu olsa gerek.

9.1

Uncharted 3 Drake’s Deception İnceleme [PS3] Yılın Oyunu

Uncharted 3 Drake's Deception inceleme yazımızla birlikteyiz arkadaşlar. Oyun sadece PS3 ve PS4 platformlarına ...

Devamı...

Son Sözler:

Uncharted 4 farkını çok hissettiriyor. Mükemmel bir oyun değil bir film yapmanın peşine düşen Naughty Dog, bunu başarmaktan öte sadece sinematiklerinden oluşturulmuş bir kolajla bile Oscar’a aday gösterilebilir.